آیا دلیل عدم موفقیتم در مسابقه ضعف مهارت های ذهنی است

آیا به روانشناس ورزشی تیراندازی نیاز دارم؟

با تحلیل رشته‌های متفاوت ورزشی، روانشناسان، تیراندازای به اهداف پروازی را در گروه ورزشهایی با ویژگی و الزامات مهارتی بالا و پیچیده طبقه‌بندی میکنند. حتی تیراندازان فعال اغلب متمایلند تا بخش دوم: یعنی الزامات مهارتی بالا و پیچیده را نادیده انگارند.

اما چگونه ممکن است تیراندازی متوجه ارزش واقعی فن در ورزشی که انجام میدهد نباشد؟ … یکی از توضیحات ممکن است مرتبط با ویژگی خاصی باشد که این ورزش دارد یعنی وجود دو روش کاملا متفاوت در تیراندازی به اهداف پروازی:

الف) روش اول که تقریبا روشی غریزی و صیقل نیافته است، روش آماتوری تمرین تیراندازی نامیده میشود. حتی اگر این روش امکان شکستن تعداد زیادی از اهداف را در برخی موارد ایجاد کند، مطلقا اطمینانی را در شکستن هدف بعدی ایجاد نمیکند…

مطمئنا این روش تیراندازی، مناسب کسی نیست که آرزو ی تبدیل شدن به تیرانداز برتر درمسابقات بین‌المللی، در سطح جهانی و یا المپیک را در سر دارد. در این مورد و با این روش تیراندازی در موقعیتی نیستید که در مورد فن تیراندازی صحبت کنید. میتوانید در مورد مهارت ذاتی و توانایی طبیعی سخن بگویید… اما نه بیشتر . بسیاری از تیراندازان خوب جهان با این روش تیراندازی میکنند.

ب) روش دوم، روش تیراندازی است که از دست ندادن حتی یک بشقابک را هدف اولیه خود میداند. کاملا بدیهی است، مهارت، غریزه، و توانایی طبیعی به تنهایی برای دستیابی به این هدف کافی نخواهد بود . در این حالت، لازم است تیرانداز خود را در شرایطی قرار دهد که با تلاشی زیاد و بهینه، مهارت کامل در اجرای فن را یاد بگیرد. در عین حال، او باید خود را وادار کند تا بیشترین توانایی فکری و آمادگی بدنی را به میدان بیاورد. او نباید تنها به طور غریزی عمل کند. بر اساس این روش، تیرانداز می‌داند که تمام عملیات تیراندازی باید سازماندهی شود، و ماهرانه به کوچکترین اجزاء اصلی خود تجزیه شده، و با هماهنگی روانی، به صورتی انجام گردد که همیشه به درستی اجرا شود حتی اگر بارها تکرار شود ( همانگونه که در مسابقه اتفاق می افتد ).

همچنین تیرانداز باید این حقیقت را بداند که عملیات وی با ثبات کامل، همواره باید در عرض چند دهم ثانیه انجام شود. این حقیقت، به هیچ وجه، نباید وی را ذره‌ای نگران کند، چرا که او میداند این یکی از خصوصیات بنیادی ورزشی اوست . در طی تمرینات فنی، تیرانداز روی این موضوع کار می کند و موفق به “افزایش مهلت ذهنی” خود از چند دهم ثانیه تغییر تا ثانیه‌های بی پایان میشود.

بعد از درک این نقطه نظر، روشن می شود که ورزش های محدودی ویژگی های مشابه دارند، وابستگی به سرعت، پیچیدگی عملکرد، و نیاز به توانایی غیر معمول در هماهنگی تحریک یا توانایی فرسایشی تکرار دارد. به صورتی که ، برخی مهارت ها (psychomotor) روانی عضلات حتی از ایستگاهی به ایستگاه دیگر تفاوت داشته باشند، و ورزشکار با این خصوصیات در مسابقه مواجه باشد.

به طور کلی، ورزشکارانی که تیراندازی را به صورت تفریحی دنبال می کنند، تماشاگران، و رسانه های گروهی، نشان دادهاند که به درستی میزان پیچیدگی این ورزش را در جایی که تیرانداز می خواهد به عملکردی در سطح ارزشی بالا برسد، نمی دانند . آنها کماکان نیاز به جستجو ی استعدادهای ذاتی به عنوان یک رویکرد بنیادی در این رشته را تکرار می کنند.

همانطور که اشاره شد، این برای تیراندازانی با معیارها و اهداف بزرگ کافی نیست … تیراندازا نی در سراسر جهان معنی اصلی “آمادگی عقلی و فنی ” را دریافته اند (که در حقیقت ، تعدادشان زیاد نیست …) ، و کسانی که عملیات فنی در هر مسابقه را باموفقیت اجرا می‌کنند ، و تاج قهرما نی را هر بار با یورشی بدست میآورند… ضرورت زیادی برای هیچ نوعی از پشتیبانی برای آمادگی روانی احساس نمیکنند.

یک تیرانداز بزرگ پیوسته تلاش میکند تا سطح فنی خود را به طور ثابت در اوج نگه دارد، که از منظر ناظر منصف، اجرای آن همیشه آسان نیست . پیش بینی اهداف با اشراف کامل، هم در چگونگی کنترل آنها، و هم در توانایی کنترل آنها … بر اساس قاعده.  او هیچ فرصتی بر ای ضعف ندارد. او اجازه ندارد آمادگی هوشیارانه خود را با شک و عدم اطمینان از توانایی فنی بی‌ثبات نماید . به عبارت دیگر، تیرانداز، از منظر فنی میداند برای توانایی مراقبت از عملکرد خود، باید همیشه سطحی از توانایی ذهنی را تحت کنترل کامل حفظ نماید. بخصوص وقتی که هدف را مورد اصابت قرار میدهد. او میداند اگر فن خود را به طور ثابت کنترل نکند، زوال فنی در بلند مدت اجتناب ناپذیر بوده و مهارتش به او وفادار نخواهد ماند… و دیر یا زود لحظه‌ای خواهد رسید که عملکرد او را به خطر خواهد انداخت. وقتی این اتفاق بیافتد، همه چیز نابود می شود. ممکن است بر ای خروج از این وضعیت مجددا، زمانی طولانی و تلاشی زیاد مورد نیاز باشد.

تیراندازی که متوجه اهمیت کنترل باثبات وضعیت فنی خود است، بسیار مواظب زمان تمرینات خود خواهد بود. تایید موفقیت برای او تنها نمیتواند “چند هدف ر ا زدم؟” باشد، بلکه “چگونه آنها را زدم؟” نیز در عملکرد او اهمیت دارد.

به محض اینکه تیراندازی که این احتمال را میشناسد، حس عدم اطمینان خود را کشف کرد ، همه توانایی خود را به کار خواهد برد تا دلیل فنی خطا را با حزم و اطمینان کامل درک کند . چنین تیراندازی می داند در غیر اینصورت، سایه شک به درون فکر او نفوذ خواهد کرد . این سایه “سنگینی تردید رفع نشده” است، که اگر با مسئولیت پذیری و سازماندهی کامل با آن مواجه نشویم، حتی می تواند باعث و محرک عدم اطمینان بیشتر و نارسایی در کارایی وی (شما ) در انجام وظایف گردد. اینها مختصرا وضعیتهای احساسی هستند که ناامیدانه تیرانداز را به سوی خطا سوق میدهند.

تیرانداز مطلع برخلاف دیگران خود را به این محدود نمی کند که هدف از دست داده را دوباره فراخوانی کند و یک بار، دوبار و یا بیش از ۱۰ بار بزند و باور کند که مشکل را حل کرده است . او پیشتر خواهد رفت، اما نه همان وقت! تیرانداز مطلع میداند که باید هرچه زودتر توقف کند، … فکر کند، تحلیل کند و سپس برا ی یک تمرین اختصاصی برنامه ریزی کند . او باید این کار را به تنهایی انجام دهد تا مزاحم دیگران نشود و همینطور مورد مزاحمت دیگران قرار نگیرد.

همچنین نباید هیچ محدوده زمانی را تا دستیابی به کنترل کامل روی عامل ایجاد مشکل، در نظر بگیرد. اشاره به این خصوصیات ویژه به معنی آن است که باید تیراندازی آماده و باهوش بود. تیراندازی که به لحاظ فنی آماده است، از تواناییها ، از قدرت، از اعتماد به نفس، خود “آگاه” است … با آرامش، خونسردی و احساس عمیق شادی، انتظار لحظه پا گذاشتن در ایستگاه، را می‌کشد…

با اطمینان می داند که چگونه قادر به توقف پرواز هدف است… و می داند مسلما آن را متوقف خواهد کرد! یک دانش آموز، که میداند کاملا برای آزمون آماده است در وضعیت روانی مشابهی با تیرانداز بالا قرار دارد. در وضعیت بهینه ، راحت، مطمئن و آگاه به توانایی های خود با آزمون مواجه می شود . او میداند که موفقیت، از طریق استواری و آمادگی کامل بر ای او قطع ی است ! بهرحال، ممکن است همان دانش‌آموز تنها چند روز بعد با آزمونی مواجه شود که میداند برای آن به خوبی آماده نشده است… و پس از این تشخیص، نامطمئن و دلواپس میشود. در دنیا هیچ کمک روانی بر ای کمک به وی در غلبه بر این ناراحتی و عدم اطمینان ذهنی که به دلیل ضعف آمادگی خود او پیش آمده وجود ندارد.

یک مثال کوچک برای توضیح به ما کمک میکند:

بانک اطلاعاتی امتیازات تمرینات و مسابقات شما نشان میدهد که میانگین کلی اهداف اصابت شده ۲۲٫۵ از ۲۵ است (امیدوارم شما بخوبی این بانک اطلاعاتی را در کامپیوتر خود سازماندهی کرده باشید و بطور مستمر آن را در دوره حداقل ۲ ساله با امتیازات تمرینات و مسابقات خود ایستگاه به ایستگاه و هدف به هدف به روز نمایید). این یعنی شما باید با جدیت کار خود را برای ارتقاء توان فنی خود ادامه دهید.

اگر در مسابقهای، امتیاز ۲۴ از ۲۵ را به دست آوردید، خوب است، اما فورا به سراغ دوستان خود نروید تا به او دلیل از دست دادن تنها یک هدف “آشغال” را بگویید. آن را نزد خود نگه دارید و به خود بگویید، چه عامل فنی یا روانی امکان این را ایجاد کرد تا با متوسط ۲۲٫۵ از ۲۵ امتیاز ۲۴ را بدست آورم؟

این دو رویکرد کاملا متفاوتند: در مصداق اول، شما نشان میدهید که به دنبال خشنودی بی‌فایده ای برای امتیاز ۲۴ خود در مسابقه هستید (وضعیت ذهنی ضعیف در فکرتان… من فقط یک اشتباه کردم چرا که ۲۴ هدف را زدم)، و در مصداق دوم، نشان میدهید که در تمرکز رو ی بهبود مهارت فنی تداوم دارید … این خیلی مفیدتر است و شما همچنین خود را در سطح روانی مثبتی برای خرسندی از خود قرار داده اید (من از سطح فنی خود بهتر عمل کرده ام، و همچنین دلیل آن را فهمیده‌ام! شخصیت خود و توانایی کنترل خود را در تیراندازی توسعه داده ام و این دلیل رضایتم است!)

وقتی این روش را برای استدلال پیش می‌گیرید، مشی شما در مسابقه صحیح تر و سبکبارتر خواهد بود…

پای خود را با رویای “پیروزی غیر ممکن” که به دنبال خود تجربه ای معمولا و در اغلب اوقات “تلخ و ناامیدکننده” دارد در ایستگاه نخواهید گذاشت.

در عوض، شما یک هدف راضی کننده را برای خود تعریف خواهید کرد که “بانک اطلاعاتی” شما آن را با ارتباط منطقی و بیطرفی تعیین خواهد کرد: ۲۲٫۵ ! روی آن تامل کنید و تلاش کنید تا اگر می توانید بهترش نمایید، حتی با نیم امتیاز، ایجاد یک پیشبینی غیر واقعی برای شما موجب سطحی از اضطراب خواهد شد، و میدانیم این وضعیت احساسی چگونه ضرری برای ورزش ما دارد!

از این رو، باید انتظار داشته باشید که به طور متوسط در طول مسابقه ۲٫۵ هدف را از دست بدهید ! از خطای پیش آمده متعجب نشوید، و به هیچ تماشاگری میزان عصبانیت یا به تعبیر دیگر ضعف خود را در نحوه آماده سازی نشان ندهید و خوشبینانه وقتی صفر پیشبینی شده که رایانه دقیق و بی طرف شما بر اساس امتیازات قبلی‌تان تولید کرده است، تا پایان مسابقه رو نشان نداد، متعجب شوید.

مسخره است اما واقعیت دارد، معمولا برای بسیاری از تیراندازانی که هرگز قهرمان نخواهند شد آسانتر است که مشکل را به جای ضعف فنی به ضعف روانی نسبت دهید.

واقعیتی که مکررا در میادین تیراندازی با آن روبرو میشویم این است که تیراندازانی که مدعی توانایی فنی هستند (و اغلب در حد متوسطی هستند) و ممکن است گاه گاه موفق به ثبت امتیاز ۲۵ شوند اغلب امتیاز ضعیف خود را به “ضعف مهارت ذهنی” نسبت میدهند. خوشبختانه برای آنان، دلیل آنطور که اظهار میکنند، نیست. به هر حال، برای این تیراندازان راحت تر است که توضیح مشکل خود را بر اثر مشکلات روانی بدانند چرا که تصور میکنند اینکار موجب میشود که مسئله راحت‌تر حل شود، اما اینطور نیست.

حل مشکل حقیقی روانی تیراندازان بسیار سخت‌تر است. از انداختن خود به این تله پرهیز کنید، چرا که در غیر این صورت ممکن است خطر تبدیل یک مشکل فنی عادی را به یک مسئله روانی که وجود نداشته به جان بخرید. لازم است تمام هم خود را در تحلیلی با حداکثر عمق و صحت برای پیداکردن مشکل واقعی به کار ببندید .از طرف دیگر، در حقیقت، اهمیت، پیچیدگی و دشواری مشکلات روانی کاملا متفاوت است، این مشکلاتی است که بیشتر وقتی آشکار میگردد که برخی تیراندازان که اتفاقا دارای سطح آمادگی فنی برای پیروزی در یک مسابقه مهم بین‌المللی هستند، به صورت غیر منتظره قادر به پیروزی نشوند. تحلیل این موضوع دشوار دو عامل بنیادی را آشکار میکند:

الف) تیرانداز منظور نظر، که تصور میشود به لحاظ نظری مهارت بهینه دارد، قادر به اعمال صحیح آن نیست.

ب) توانایی روانی وی برای به کانون آوردن بخشها ی ضروری و بنیادی عملیات خود با “رفتاری متمرکز” به شدت به خطر افتاده و نگهداری آن تقریبا غیر ممکن شده است . ذهن وی همواره سرگردان است، و مهارت عاد ی که برا ی متمرکز ماندن به کار می برده، دیگر به وی کمک نمیکند به‌ شدت تلاش کنید تا موضع خطای خود را پیدا کنید.

پس از همه چیزهایی که تاکنون نوشته ایم، باید فکر کنید که تنها توانسته ایم میزان اهمیت آمادگی روانی صحیح در ورزشمان، آنهم در برخی موارد خاص را بیان نماییم. هنوز بسیاری موارد متضاد صحیح وجود دارند. تنها میخواهیم سعی و کمک کنیم که تیرانداز به جای تصور اینکه مشکل وی ناشی از طبیعت روانی وی است، (استفاده از این منطق می‌تواند بسیار خطرناک باشد و شمارا به راه اشتباه سوق دهد. تیرانداز به رفتن به راهی ادامه میدهد که از مسئله واقعی وی یعنی “تعریف صحیح مسئله فنی وی” و حل آن و در نهایت اعمال مهارت “رفتار اصلاح خطا” است. دور است) از سبک شمردن اشتباه فنی که خودش انجام داده پرهیز کند.

به نظرمیرسد این وضع می تواند از نظر عملی برای تیراندازی که قادر به اعمال تداوم در کارایی خود نیست بسیار جالب باشد. از شما نمی‌خواهیم که به اشتباه مسئله را تغییر دهید، در موضع نقد روانشناسی نیستیم ، اما اصولا و در واقع مشکل فنی است که به مشکل روانی تبدیل میشود، بنابراین، اغلب افراد وقت غیر ضروری را در این زمینه تلف میکنند که برای هر راه حلی نامناسب است. برای اینکه هر شکی را در مورد جایگاه خود رفع نماییم، باید برخلاف آنچه در ابتدا به نظر میرسد بگویم که:

در طول این سالها، بر مبنای این نظریات و با اجرای آن در چند فدراسیون ملی کار کرده‌ام و اعلام می کنم، قطعا همکار ی افراد حرفهای روانشناسی ورزشی سودبخش بوده است.کار آنها مفید است و باید با رعایت شرایط زیر به پشتیبانی خود ادامه دهند:

الف) اولین شرط آن است که متخصص روانشناس ی ورزشی باید به متخصص روانشناسی تیراندازی تبدیل شود. هر روانشناس اطلاعات مهمی دارد اما برای آنکه مطالبِ درست به تیرانداز انتقال داده شود تا بتواند از توانایی های فنی خود حداکثر بهره را ببرد، متخصص بودن در روانشناسی ورزش به تنهایی کافی نیست…

روانشناس ورزشی باید تیراندازی را بشناسد، با تیراندازان و “کادر فنی” شانه به شانه زندگی کند، نه تنها شرایط احساسی بلکه او باید ویژگیها، جزییات، و خصوصیات این ورزش را درک کند.

علاوه بر آن، او با همکاری نزدیک با مربی، باید توانایی درک خطاهای محتمل فنی تیرانداز را نیز داشته باشد… در این حالت، یک روانشناس می تواند به طور موثری کار مفیدی انجام دهد.

در این جا، میخواهیم یک روانشناس حرفه ای برجسته که با تلاش زیاد و با مقدار زیادی از خود گذشتگی، درک و رسوخ به دنیای اهداف پروازی را برای خود ممکن کرد به یاد شما بیاورم. ما لحظات موفق و تجربیات باارزشی را در رشد حرفه‌ای با یکدیگر داشته ایم:

پروفسور آلبرتو چی

ب) شرط دوم این خواهد بود که حضور روانشناس در تیم موجب نخواهد شد که تیرانداز وظیفه خود را در بهتر شدن و یا در تکمیل مهارت ها از منظر فنی فراموش نماید. یکی از تجربیات مکرر ما در میادین تیراندازی این بوده که تیرانداز به ما مراجعه کرده و این جملات را بیان نموده است :

“فقط نمیتوانم عملکرد خود در تمرین را در مسابقه نشان دهم”

“میانگین من در طول مسابقه حداقل یک یا دو امتیاز کم میشود!”

و بالاخره، آنها میگویند:”این فعالیت ذهنیم است که باید روی آن کار کنم !”

می توانم شرط ببندم که اگر روانشناسی در آن لحظه در میدان حضور داشت ، بلافاصله به نزد او میدویدند!

اعتقاد دارم که این تیراندازان، که محدودیتها ی فنی آنها را می شناسیم، تقریبا در همه موارد، نیازی به تمرین ذهنی ندارند و همچنین نیازی به روانشناس ندارند. بیش از هر چیز دیگر، هنوز، باید با فروتنی تمام کار کنند، تا محدودیتهای فنی خود را پیدا کنند!… حداقل تا زمانی که بتوانند به طور روشمند روی مشکلات فنی خود به‌دقت انگشت بگذارند.

تمرین و مسابقه باید با یک ذهنیت و در زمان مربوط به خود ( ۲۵ دقیقه) برای ۶ تیرانداز در یک جوخه انجام شود… لازم است به یاد داشته باشید این تیراندازان اغلب مشکلات فنی که دارند را در پشت شرایط مورد علاقه خود پنهان مینمایند،

به عنوان مثال، تمرین در میدان خود، تمرین تنها و یا با دوستان مورد علاقه چنین شرایطی را بوجود میآورد. در چنین مواردی،

ما با نقاط مرجع مثبت احاطه شده‌ایم.

هیچ فشاری رویمان نیست…

اوضاع روانی مان بسیار مساعد است.

در تمرین هستیم،

خطا هیچ اثر عملی روی ما نخواهد داشت.

“تنها در تمرین هستیم”

سطح ذهنی ما، با تعداد زیاد ی عوامل بیرونی و شرایط روانی، مساعد حمایت میشود

بنابر این بسیار ساده است که تصور کنیم همه چیز به‌خوبی پیش میرود. در این مورد، تنها کار تیرانداز اصابت یا عدم اصابت هدف است …. و نه اینکه چطور. تعداد زیادی هدف ممکن است تحت این شرایط مساعد شکسته شوند، بسیار بیش از آنکه سطح مهارت فنی واقعی در شرایط دیگر اجازه میدهد!

این بدان معنی است که در شرایط مساعد، بدون آنکه بخواهیم، مشکلات فنی خود را “پنهان” میکنیم. ولی آنها را حل نمی کنیم، تنها پنهانشان میکنیم! و زمانی که خود را در مسابقه میبینیم، به‌ سرعت همه چیز تغییر می کند:

تنش روانی شروع مسابقه،

میدان تیراندازی ( که حتی اگر مشابه باشد تصور میکنیم متفاوت است )،

هم-تیمی ها(که ما انتخابشان نکرده‌ایم اما در کنار ما انتخاب شده‌اند، و برنامه مسابقه که ممکن است مورد علاقه ما نباشد)

ارزشی “که برای اهداف از دست داده قائل میشویم ” ( هدف از دست داده شده در تمرین فاقد ارزش است … اما حالا ارزش دارد ! ما در مسابقه ایم… در مسابقه … درمسابقه …! یک هدف از دست داده ام سابقه مرا به خطر میاندازد…! سنگینی مسابقه جهانی روی سرماست!)

و دقیقا در بدترین موقع، مشکل “پنهان شده” فنی دوباره اینجاست!

این محیط پرفشار بیرحمانه محدویت فنی ما را آشکار میکند. بطور فزایندهای آگاهانه یا ناآگاهانه حضورشان را حس میکنیم، و حس اعتماد به‌ نفسمان، که مبنای عملکرد ماست مورد حمله قرار میگیرد … نتیجه این است که عملکرد ما خراب خواهد شد… و این کاملا طبیعی است.

اگر پس از کار متمرکز و عمیق روی مهارت، مشکل روانی اضطراب ادامه پیدا کرد، کمک روانشناس برای مشخص نمودن مسئله مهم است. به هرحال ،اگر بخواهم منصف باشم باید بگویم که تصمیم‌گیری توسط خود تیرانداز در این مورد بسیار دشوار است.

آنچه گفته شد را با این بیان جمع بندی می کنیم که ما با تعدادی موضوعات روانی در تیراندازی مواجهیم و همچنین تعدادی الگوی تمرینی برای مواجهه با آنها ارایه نموده‌ایم . بیایید به کار خود برای مواجهه با موضوعات روانی در تیراندازی به طریق عملی ادامه دهیم. همانطور که تاکنون مطمئنا متوجه شده‌اید، تحلیلهای انجام شده گذشته تلاشی بود برای توضیح تعدادی از موضوعات مهم عملی:

این کاملا عمومی است. باعث اشتباه (از دست دادن هدف )، حتی هنگامی که شما آن را به ضعف روانی منتسب می نمایید، به هر حال چیز ی بیش از یک خطای ساده یا پیچیده فنی نخواهد بود. اگر شما ضعف فنی را برطرف نمایید به طور معجزه‌آسایی، ضعف روانی ناپدید یا کاملا ضعیف خواهد شد. در طول سالهای تمرینات، این موضوع را بارها تجربه کرده‌ام.

تیرانداز با ذهنیت و احساس خود هر دو راهنمای کلی مثبت و منفی برای شروع خوب راند را میسازد: تفکر مثبت:

-۱ چیزهایی دارم که باید روی آن تمرکز کنم.

-۲ به هدف فکر میکنم

-۳ تصویری دارم که باید به جان ذهن خود بسپارم.

-۴ روی کاری که باید انجام دهم متمرکزم

-۵ زمان به سرعت خواهد گذشت، جای ی بر ای گیج ی و انحراف نی ست … و حالا نوبت تیراندازی من است.

تفکر منفی:

-۱ کاری که میکنم و روی آن تمرکز کردهام، تحت تاثیر قرار دادن رقبا است.

-۲ به هیچ چیز فکر نمیکنم.

-۳ با تفکرم سرگردانم.

-۴ به خود میگویم، “هدف را از دست نده”.

-۵ به نتیجه راند خود فکر میکنم.

-۶ به نتیجه نهایی مسابقه خود فکر میکنم.

بخشی از کتاب ” گام به گام تا موفقیت در تیراندازی اسکیت” اثر تونینو بلاسی

 265 total views,  1 views today